COLUMNS

COLUMNS

Over deze weblog

Via deze blog ga ik het over alles hebben wat mij bezig houdt.

H3

GENESISPosted by Herco de Boer 27 Feb, 2013 15:21:40

Het belangrijkste bij lezen is ... interpretatie van een tekst.

Voor de Bijbelverhalen geldt dat ze eerst mondeling zijn doorgegeven. Het risico bestaat dan dat er steeds iets verandert, er dingen bijverzonnen of weggelaten worden. En daarnaast is er nog de interpretatie van de verteller en van de luisteraar die het later weer doorverteld.
Pas als het verhaal is opgeschreven, ligt het vast..... of niet?

Er is nog steeds de mogelijkheid van verkeerde interpretatie van de lezer. Daarnaast kan bij met de hand kopiëren van de teksten ook weer van alles mis gaan en dat is in ieder geval gebeurd met Gen. 4:8 waar staat:
"Kaïn zei tegen zijn broer Abel: ‘Laten we het veld in gaan.’ Toen ze daar waren, viel hij zijn broer aan en sloeg hem dood".
Wat Kaïn tegen Abel staat is niet te vinden in de hebreeuwse tekst. En als het er wel staat is het terugvertaald uit de Griekse vertaling, de Septuagint.

De statenvertaling heeft dit als volgt opgevangen:
"En Kaïn sprak met zijn broeder Habel; en het geschiedde, als zij in het veld waren, dat Kaïn tegen zijn broeder Habel opstond, en sloeg hem dood".

Hoe zou u de titel van het boek "Who wrote the Bible" vertalen?
Ik zal het maar verklappen: het kan op twee manieren vertaald worden: "Wie schreef de Bijbel" of "Wie schreven de Bijbel". De vertaling moet de tweede zijn, want dat is op te maken uit de inhoud van dat boek: er zijn meerdere schrijvers.

De oorspronkelijke tekst van het Oude Testament moet in het oud-hebreeuws zijn geweest. Hier bestaan geen exemplaren van. Het dichtste bij komt het Aramees en het daarvan afgeleide Hebreeuws, wat bij de Dode Zee rollen het geval is. Er is bestaat ook een oude Griekse vertaling, de Septuagint. Dat gebeurde in Alexandrië, waar veel Joden woonden die Grieks spraken.

Toen er problemen ontstonden over de interpretatie van de Griekse tekst, besloten de Joden zich uitsluitend aan de Hebreeuwse versie te houden.
Zo werd het woord voor "jonge vrouw" in Jesaja 7:14 vertaald met "maagd".
Jesaja 7:14 moet luiden:
"Daarom zal ADONAI (ADNY) u ongevraagd een teken geven: uw jonge vrouw is zwanger, zij zal een zoon ter wereld brengen en hem Immanuel (God is met ons) noemen".
Deze tekst wordt gebruikt als "bewijstekst" voor de komst van de Messias. Maar waarom is onbegrijpelijk want niets klopt: er staat niet dat het om een maagd gaat en ook is de naam Immanuel en niet Yeshua. Ook valt die bewering niet te maken als je kijkt naar de context waarin dit vers staat.

In de katholieke kerk werd de Latijnse versie van de Bijbel gebruikt en daar is een grappig verhaal over.
Een van de eerste Nederlandse vertalingen van de Bijbel werd in 1516 gemaakt door Desiderius Erasmus uit Rotterdam. Uiteraard werd deze vertaling onderworpen aan een onderzoek door het Vaticaan. De paus was niet blij met de vertaling, want een belangrijk vers ontbrak.

Het was het vers dat de Heilige Drieëenheid onderbouwt en dus van groot belang is voor de kerk. Dat vers is 1 Johannes 5:7:
"Want Drie zijn er, Die getuigen in den hemel, de VADER, het WOORD en de HEILIGE GEEST; en deze Drie zijn Een".
Bij het concilie van Nicea in het jaar 325 werd Jezus gelijk gesteld aan God. Dit werd gedogmatiseerd bij het concilie van Chalcedon in het jaar 451, waarbij het natuurlijk de VADER, de ZOON en de HEILIGE GEEST werd, want het was de zoon die het WOORD tot ons bracht in de vorm van het Nieuwe Testament.

De Paus schreef dus aan Erasmus dat hij het vers moest toevoegen, maar Erasmus zei dat hij dit niet kon doen, omdat hij uit het Grieks vertaald had (de Septuagint) en ... dit vers in de Griekse versie niet bestond!
Er zat voor de Paus niets anders op dan een Griekse kopie te laten schrijven MET het vers, vertaald uit het Latijn. Deze aangevulde Griekse versie werd de basis voor de later "geautoriseerde" vertalingen, zoals de Engelse King James versie uit 1601. Naar aanleiding van die Engelse Bijbel besloten de Nederlanden in 1618 ook een vertaling uit te brengen, die uiteindelijk in 1637 uitkwam, de Statenvertaling.

  • Comments(0)//weblog.hcdeboer.nl/#post48